YEŞİL SEVGİSİ Mİ, İDEOLOJİK TEPKİ Mİ?
.
TARIK ÖZYİĞİT
vanradikal@hotmail.com -
YEŞİL SEVGİSİ Mİ, İDEOLOJİK TEPKİ Mİ?
Van’da bazı konuların çevre hassasiyeti üzerinden tartışmaya açılması yeni değildir. Yıllar önce bir binanın “rüzgârı engellediği” iddiasıyla başlayan tepkiler, şikâyetler ve oluşturulan sanal baskılar nedeniyle o yapının inşası yıllarca engellenmişti. Çevreci bir kimliğe bürünen bazı çevrelerin “rüzgârı engelliyor” söylemi ne kadar absürt olsa da toplumsal olaylara ideolojik gözle bakanlar, bu iddiayı kısa sürede sahiplenmişti.
Elbette Van’ın yeşil alana ihtiyacı vardır. Bunu inkâr etmek mümkün değildir. Ancak hizmetleri engellemek için her projede yeşil alan hassasiyetini öne sürmek de samimi bir yaklaşım olarak durmamaktadır. Kent merkezinin bugün en büyük sorunlarından biri otopark ihtiyacıdır. Bu gerçek ortadayken, ideolojik reflekslerle her projeye karşı çıkmak, kentin ihtiyaçlarını ötelemekten başka bir anlam taşımamaktadır.
Gezi olaylarının yaşandığı dönemde de benzer bir tablo Edremit’te görülmüştü. Bugün ilçenin en yoğun ve en güzel yaşam alanlarından biri hâline gelen Kocaeli Dostluk Parkı’nın bulunduğu alandaki kavak ağaçları üzerinden bir tartışma çıkarılmak istenmişti. Ancak dönemin valisi bu tepkileri ciddiye almadı. Sonuçta bugün Van Gölü kıyısında yeşille bütünleşen, halkın yoğun şekilde kullandığı büyük bir park ortaya çıktı.
Aynı şekilde, bir dönem Edremit sahilini işgal eden ruhsatsız kafe tarzı yapıların yıkılması gündeme geldiğinde de yine bazı çevreler bu kez “esnafı koruma” söylemiyle ortaya çıkmıştı. Oysa söz konusu alanlar halkın ortak kullanım alanlarını işgal ediyordu. Bugün ortaya çıkan Edremit sahil bandı, o gün atılan adımlar sayesinde halkın hizmetine sunulabildi. Buna rağmen bazı çevreler o gün de bu hizmetin önünde durmaya çalışmıştı.
Bugün eski orduevinin bulunduğu alanda yapılacak projenin içeriğini tam olarak bilmemekle birlikte, organize şekilde yükselen karşı çıkışın yalnızca ağaç ve yeşil sevgisinden kaynaklandığını düşünmüyorum. Van’da kimi zaman çevre duyarlılığı, ideolojik hesapların arkasına gizlenen bir araç hâline getirilebiliyor.
Yeşili korumak elbette önemlidir. Ağaç sevgisi kıymetlidir. Ancak bu sevgi, kentin ihtiyaçlarını görmezden gelen, her hizmete karşı çıkan ve toplumsal faydayı perdeleyen bir ideolojik reflekse dönüşmemelidir.
İnşallah ben yanılıyorumdur.
