15 TEMMUZ’UN VAN'DAKİ KAHRAMANLARI
.
M.SALİH GEÇKEN
vanradikal@hotmail.com -
15 TEMMUZ’UN VAN'DAKİ KAHRAMANLARI
15 Temmuz 2016 gecesi, Türkiye tarihinin en karanlık ve aynı zamanda millet iradesinin en güçlü biçimde ortaya çıktığı gecelerden biri olarak tarihin iz düşümünde yerini aldı.
Saat 21.25 civarında aldığım bir telefonla darbe girişiminin başladığını öğrendim. Ailem o sırada Ankara’da, annemin evinde olmasından ötürü ne yapacağımı bilmediğimden vakit kaybetmeden Tutku Radyo’ya geçtim.
İlk olarak AK Parti Van İl Başkanlığının önüne uğradığımda henüz kimse yoktu. Saatler sonra yeniden geldiğimde il başkanı dahil yönetiminden birkaç kişinin toplandığını gördüm. Dönemin il başkanıyla konuştuğumuzda endişe ve korku hissetim. Sayın Erdoğan'ı sordu. Darbecilerin kendisine ulaştığına dair bir bilginin olmadığını söyledim.
Bir süre sonra bugünkü AK Parti İpekyolu İlçe Başkanı Yavuz Kuşan ve Turan Demir’le Urartu Oteli’nin önünde buluştuk. Doluyduk. İhanete karşı ahitleştik. Allah'a söz verdik. Van'da bulunan Celal Abi haber verdim. Sonradan alana geldi.
Kısa bir süre sonra dönemin Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Peyami Battal, beraberindeki ekiple halkın yavaş yavaş toplanmaya başladığı Ak Parti Van İl Başkanlığının önüne geldi. Sayın Battal alana geldiğinde, o sırada bölgede bulunan yaklaşık 50 kişi arasında kendisi dışında makam sahibi herhangi bir isim henüz gelmemişti. Böylesine belirsiz ve tehlikeli bir saatte alana gelmesi, bana göre önemli bir cesaret örneğiydi. Darbe bastırıldıktan sonra sahnede boy gösteren Ak Partili siyasilerin önemli kısmı, bazı belediye başkanların hain darbe girişiminin olduğu akşam sokağa bile çıkmamışlardı.
Çevrede kimliğinden şüphe ettiğimiz gruplar bulunuyordu. Yaşanabilecek bir tehlikeye karşı Prof. Dr. Peyami Battal’ın çevresinde konumlanarak onu korumaya çalıştık.
&
Kalabalığın artmaya başlaması üzerine arkadaşların da önerisiyle Tutku Radyo’ya geçtim.
Radyoda canlı yayına başlayarak Van halkını darbeye karşı meydanlara ve sokaklara davet ettim. Ankara’dan konukları yayına bağladım, başkentte yaşanan gelişmeleri dinleyicilerimize aktardım.
Henüz 16 yaşında olan oğlumun, yeğenimin ve ağabeyim Muzaffer’in Ankara’da Genelkurmay Başkanlığı önünde darbecilere karşı direnen kalabalığın içinde bulunması, benim için hem büyük bir gurur hem de derin bir korku kaynağıydı. Çünkü o saatlerde tanklar insanların üzerine sürülüyor, darbeciler kalabalığa ateş açıyor, helikopterlerden halkın üzerine kurşun yağdırılıyordu.
Yeğenim (ablamın oğlu) Kadir Tuncil de MİT ve Cumhurbaşkanlığı yerleşkesi çevresindeki gelişmeleri takip ediyordu. Bölgeden elde ettiği bilgileri telefonla Tutku Radyo canlı yayınında bizlerle paylaşıyordu. Çok değerli bilgiler paylaştı.
İlk kez bu yazımla paylaşmak isterim ki Ankara’da, MİT binasının yaklaşık 200 metre yakınındaki annemin evinde bulunan eşimi de ismini açıklamadan canlı yayına bağladım. Aktardığı bilgiler rahatlatıcıydı.
O sırada 14 yaşında olan kızım Ebrar ise patlama sesleri nedeniyle yaşadığı korkudan ötürü teselli etmeye çalıştım. Hain darbe girişimlerinin başarısızlığı için annem, eşim, yengelerim ve kız kardeşlerim ise sabaha kadar Kur’an-ı Kerim okuyarak dua ettiklerini sonradan öğrendim.
Başlığa dönecek olursak, o gece sokağa çıkan herkes birer kahramandı. Benim kahramanlarıma gelince; bunlardan ilki dönemin Van YYÜ Rektörü Prof. Dr. Sayın Peyami Battal, diğeri ise her babanın kahraman olarak görmek isteyeceği oğlumdu. 16 yaşındaki oğlumu ve yeğenimi yanına alarak Genel Kurmay önüne direnişe destek sunmak için giden Muzzaffer abimin cesareti de kahramanlık örneğiydi. O gece birlikte hareket ettiğimiz Yavuz Kuşan ve Turan Demir, beni radyoda yalnız bırakmamak için yanıma gelen Şakir ile Ankara’yı adım adım dolaşarak Tutku Radyo için haber üreten yeğenim Kadir de benim için o gecenin unutulmaz kahramanlarıydı.
